Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου 2011

Φύγε επιτέλους!





Μου λείπεις κάθε μέρα και περισσότερο. Δεν μπορώ να σε δω φιλικά, δεν μπορώ να σε κοιτάω χωρίς να σκέφτομαι όσα περάσαμε, όσα έγιναν, όσα δεν κάναμε, όσα νοιώσαμε. Είσαι μακριά μου και όμως σε σκέφτομαι πιο πολύ από ποτέ. Έχω νεύρα μαζί σου για όσα έκανες και είπες, για όσα δεν έκανες και δεν είπες όταν έπρεπε. Ο πόνος μεγαλώνει κάθε μέρα και πιο πολύ και εσύ δεν απομακρύνεσαι για να δω τι νοιώθω για σένα. Παραμένεις γύρω μου, μέσα μου, δίπλα μου και μακριά μου. Θέλω να φύγω από την εικόνα σου να δω αν μπορώ να σε ξεχάσω, αν μπορώ να σε αγαπήσω ξανά και να σε ερωτευτώ. Φύγε επιτέλους για να έρθω ξανά! 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου